Devetnaestog novembra 1991. godine Mančester junajted i Crvena zvezda odigrali su jednu jedinu utakmicu za trofej Uefinog Superkupa.
Samo jednu – jer, bilo je to vrijeme kada su se za taj pehar igrala dva meča, kući i na strani.
Ratni vihor je, međutim, već uveliko zahvatio tadašnju Jugoslaviju, zemlju evropskog fudbalskog prvaka, a Mančester junajted nije želio da dođe u Beograd. Zvezda je ionako u novoj sezoni Kupa šampiona igrala domaće mečeve daleko od kuće – u Budimpešti, Sofiji…
Nije želio Junajted ni da se igra na neutralnom terenu, dakle jedina opcija bio je meč na Ostrvu – Zvezda je pristala. Tako su se 19. novembra 1991. godine na Old trafordu sastala dva velikana evropskog i svjetskog fudbala.
Je li Zvezda zažalila što je prihvatila da se igra samo jedan meč? Rezultatski, možda jeste – “crveni đavoli” su pobijedili 1:0, spretno, srećno, u meču u kojem su bili potpuno nadigrani od strane beogradskog tima.
Sa druge strane, možda i nije, jer je čuvena utakmica na mančesterskom Teautru snova imala i neke pozitivne, dalekosežne posljedice.
Jer, da nije bilo tog meča, ko zna da li bi Dejan Savićević završio u Milanu, ko zna kako bi se odvijala njegova karijera.
U do tada neviđenoj simultanki, uz kadrove koji se i dan-danas vrte na portalima, društvenim mrežama, legendarni crnogorski fudbaler odigrao je možda i utakmicu karijere, driblinzima je izluđivao cijeli tim Mančester junajteda.
Silvio Berluskoni, tadašnji gazda Milana, tada je i prelomio – Savićević mora da obuče crveno-crni dres. Dogovor je sklopljen samo sedmicu kasnije, kada su “crveno-bijeli” u tadašnjem Kupu šampiona gostovali Sampdoriji.
Savićević je servirao i brojne šanse Darku Pančevu, koji se ispromašivao kao nikada do tada, golman Peter Šmajhel čuvao je Junajted koji je golom Brajana Meklera u 67. minutu stigao do konačnih 1:0.
Registrujte se uz promo kod SPORT, preuzmite bonus i kladite se na najbolju sportsku ponudu klikom OVDJE.
Ser Aleks Ferguson, koji je pet godina ranije preuzeo Junajted, o meču sa Zvezdom pričao je i godinama kasnije:
“Apsolutno su nas uništili te noći. Na poluvremenu su mogli da vode 5:0. Cijeli tim Zvezde bio je fantastičan. Pančev, Mihajlović, Jugović… A Savićević? On je bio nezaustavljiv. Paklen igrač! Koliko smo samo sreće imali. Na poluvremenu sam nešto mijenjao, vratio sam Meklera u vezni red i upravo nam je on donio pobjedu”.
Samo 20-ak dana kasnije Zvezda je osvojila Interkontinentalni kup i postala svjetski prvak savladavši čileanski Kolo-Kolo u Tokiju sa 3:0, pa za nezasluženim porazom na Old trafordu nije predugo žalila…
Ostaje, ipak, vječita enigma – kako je tu utakmicu uspjela da izgubi?
Ostaju u sjećanju, za današnje standardne, nepojmnljive scene gotovo praznog Old traforda i terena koji je daleko bio od idealnog stanja – svega 22 hiljade gledalaca (kapacitet je iznosio preko 70 hiljada) gledalo je utakmicu za evropski trofej.
I teren slavnog stadiona bio je daleko od idealnog stanja.
Koliko se samo promijenio fudbal od tog 19. novembra 1991…
Pročitajte i ovo: Montela: Jovetić i Savić su moji učenici, Bakić nije napravio karijeru kakvu sam mislio
