12 GODINA OD KAKO SU AJKULE SIJALE NA KROVU EVROPE

13. jula 2008. godine, “ajkule” su na Evropskom prvenstvu osvojile istorijsko zlato, pobjedom protiv Srbije 6:5.

Vladimir Gojković, sadašnji selektor, tada je bio u bazenu i dirigovao igrom naše selekcije. 

Kostur tadašnje ekipe stvoren je u zajedničkoj državi, kroz sistem sporta koji je ostao iz stare škole, a ući u ajkule tadašnje države bio je ogroman uspjeh. 

Pored Gojkovića, tu je bio i Petar Porobić – selektor na Svjetskom prvenstvu 2005. u Montrealu. A

Gojković, kao osnovnu razliku između vaterpola u Crnoj Gori tada i danas, navodi kvalitet igrača koji su tada imali i gdje su bili Jadran i Primorac tada. 

“U poređenju sa nekim kasnijim periodom ili danas, tada smo imali mnogo igrača koji su bili nosioci najvećih evropskih klubova, a Jadran i Primorac su bili među pet najboljih klubova Evrope” – istakao je Gojković.

I kada niko nije, ajkule su vjerovali u sebe. Vjerovali su čak i nakon teškog poraza od Srbije u Svjetskoj ligi, na manje od mjesec prije turnira u Malagi.

“Da, desio se taj strašan poraz od Srbije 13:3, ali mi smo i tada unutar sebe vjerovali da je naša ekipa spremna da napravi veliki rezultat, čak i da uzme zlato, iako to nigdje nismo izjavljivali”, otkrio je Gojković.

Tog 13. jula, Gojković je majstorskim prvim golom u finalu najavio veliko veče, iako i danas zna koliko je bilo neobično igrati protiv momaka sa kojima je samo tri godine ranije u zajedničkoj reprezentaciji osvojio svijet.

“Bilo je neobično. Već 2007. u Novom Sadu smo igrali prvi meč kada je bilo neriješeno, ali i kasnije je ta Srbija najviše problema imala kada igra protiv nas. Oni su više puta izašli kao pobjednici, ali uglavnom su to bile pobjede sa jedan razlike. Bila je to izuzetna ekipa, veliki šampioni. Rekao bih koliko je bilo neobično igrati protiv njih. To što ih odlično poznajemo bila je i naša prednost.”

Utisak je, ipak, da zlato iz Malage u kasnijim godinama nikada na pravi način nije bilo “nagrađeno”.

“Mislim da nije, dosta puta smo o tome pričali. Poslije određenog vremena lakše je analizirati greške, ali moje mišljenje je da je ta ekipa imala kvalitet da osvoji bar još dvije medalje. Bilo je i kasnije dobrih rezultata, ali nije napravljen pravi kontinuitet.”

U posljednje dvije godine, “ajkule” su pokazale da mogu da igraju sa najboljima. 

Kvalitet je daleko od nekadašnjeg, ali su Gojković i njegove ajkule velikim radom pronašli put do medalja. 

“Objektivno kada posmatramo – četiri olimpijska ciklusa, kvalitet na papiru je padao i to je svakako za alarm, jer neke stvari moramo da pokušamo da promijenimo” – nema dilemu Gojković i na kraju je poslao pravu poruku – “Mi nastavljamo da radimo, čak i ovog ljeta za nešto što dolazi nakon Tokija. Imamo materijala, ali sve to treba postaviti na noge. Svakako, sa rezultatom iz Budimpešte sve je to lakše, mladim igračima je poraslo samopouzdanje i moramo da iskoristimo ovih par zvijezda da ih izvedu na pravi put”.