Najkontraverzniji dres u istoriji fudbala

Svake sezone fudbalski klubovi u saradnji sa proizvođačima opreme, trude se da izrade djellimično modifikovane ili potpuno nove redizajnirane garniture dresova. Većina biva odmah prihvaćena dok drugi zbog lošeg vizuelnog utiska brzo padaju u zaborav. Određeni modeli zahvaljujući upečatljivom dizajnu, bude epska sjećanja na ostvarene podvige i priče koja se krije iza njihovog kolorita. Neki su jednostavno atraktivnog izgleda, pa postaju modni izbor, svojevrsni znak stila i pripadnosti urbanoj kulturi. Razvojem modernih tehnologija poseban hit postaju retro modeli, budeći nostalgiju na davno prošla srećnija vremena.

Sredinom devedesetih godina italijanska Seria A bila je na svom vrhuncu, a većina dječaka moje generacije zahvaljujući eri „sedam sestara“, bezuslovno su se zaljubili u određene klubove. Fiorentina je tih godina posebno plijenila stilom igre, renesansnom romantikom, kvalitetnim igračima ali i upečatljivom domaćom garniturom ljubičastih dresova. Godinama kasnije neki od tih dizajna u izboru fudbalskih fanova, svrstavani su u red najljepših garnitura koje su nošene na travnatim terenima širom planete. Ipak da sve ne bude tako idilično i bajkovito na pomen „Violine“ opreme, pobrinula se firma Loto kojoj se potkrao ozbiljan grafički propust.

PROČITAJTE JOŠ: Diplomirao Fil Džons

Fiorentinina gostujuća oprema za sezonu 1992/93, sredinom šampionata izazvaće burne reakcije fudbalske javnosti, a ljubičasto-bijeli dres ubrzo će postati vjerovatno najkontraverzniji u fudbalskoj istoriji. Na prvi pogled ništa nije djelovalo neobično. Poprilično bezličan dizajn, većinski bijele boje sa logotipom tadašnjeg sponzora, gaziranog bezalkoholnog pića 7 Up. Gornja trećina dresa u predijelu ruku i ramena bila je tradicionalno ljubičasta sa neobičnim crnim gravurama razbacanim po površini. Početkom sezone nakon par odigranih mečeva na strani, gotovo da niko nije primjećivao ništa šokantno u vezi sa gostujućom garniturom dresova.

Navodno je u novembru 1992. godine na adresu novinske kuće „l'Unità“ stiglo pismo uznemirenog čitaoca u kom ih je detaljno informisao o zlokobnim simbolima koje je uočio na gostujućim dresovima Fiorentine. Prema njegovom objašnjenju, a na opšte zaprepašćenje javnosti u djelovima crnih gravura na ljubičastoj podlozi, jasno se mogao nazrijeti kukasti krst (svastika) karakteristično fašističko znamenje. Novonastalo otkriće na čizmi je ubrzo izazvalo oštre reakcije zbog uvjek aktuelnih tema u vezi sa rasizmom i nacističkom ikonografijom. Navijači „Viole“ bili su rezignirani saznanjem, pa je klub morao brzo da reaguje, kako bi umirio svoje pristalice.

Fiorentina i Loto ubrzo su se oglasili zajedničkim saopštenjem tvrdeći da je kontraverzni dizajn i optički efekat kukastog krsta bio proizvod puke slučajnosti, te da nije postojala namjera da se na dresu nađe zlokobni fašistički simbol. Krivica je svaljena na računarski program, koji je crne gravure oslikao po slučajnoj proceduri vođenoj estetskim kanonima popularnim u tom periodu. Nedugo nakon skandaloznih saznanja klub je zabranio nošenje sporne garniture, a replike namjenjene fanovima takođe su povučene iz prodaje. Na internetu se kao svojevrsno svjedočanstvo i dalje mogu pronaći fotografije fudbalera „Viole“ u ozloglašenoj opremi.

Registrujte se uz promo kod SPORT, preuzmite bonus i kladite se na najbolju sportsku ponudu klikom OVDJE.

Fiorentina je u spornim dresovima odigrala četiri zvanične utakmice prije nego li je na snagu stupila zabrana korištenja. Problematična gostujuća garnitura dresova zamjenjena je jednostavnom potpuno bijelom varijantom, sa suptilnim ljubičastim ukrasima na rubovima i kragni. Originalni dres danas ima kultni status među kolekcionarima, pa je zbog malog broja kopija njegova vrijednost neprocjenjiva. Skandal na polusezoni bio je tek početak nevolja koje će zadesiti Fiorentinu u burnom šampionatu 1992/93, a fanovi nakon solidnog početka sezone nisu mogli naslutiti da još veće nezadovoljstvo i razočarenje tek slijedi.

Iako se uprava potrudila da obezbjedi reprezentativan igrački kadar Fiorentina je ispala iz Serije A nakon 55 godina u elitnom rangu takmičenje. Treneri su se tokom sezone mjenjali kao na traci, pa su ekipu sa klupe predvodila četiri različita šefa struke. Ni 16 golova Gabrijela Batistute i zvijezde u timu poput Brajana Laudrupa i Stefana Efenberga, „Violi“ nisu bili dovoljni da izbjegne ispadanje. Sezonu je završila na šesnaestom mjestu sa istim brojem bodova kao Breša i Udineze ali su „Zebre“ izborile opstanak zbog boljeg skora u međusobnom trouglu klubova.