Rukovodstvo L.A. Lejkersa bilo je veoma razočarano nako što su u drugoj rundi plej-ofa sezone 2002/03. ispali od San Antonio Sparsa. Porodica Bas svojski se potrudila da tim predvođen superzvijezdama Šekil O’ Nilom i Kobi Brajantom dodatno ojača, kako bi naredne godine bili kadri da se upuste u borbu za osvajanje prstena.
Operativci Lejkersa pošteno su se namučili da usliše želje vlasnika i možda i nesvjesno formirali prvi supertim u istoriji NBA šampionata. Decenijama unazad kroz najbolju košarkašku ligu na planeti prodefilovali su mnoge vrhunske ekipe kojima bi se u odnosu na kvalitet mogao prikačiti epitet supertima.
Ipak franšiza koja je do dominantnog rostera došla postepeno, pojačavajući bazu putem drafta ili promišljenim trejdovima tokom godina, ne može se smatrati supertimom. Ako bi morali donekle precizno definisati značenje termina, supertim je ekipa formirana sa jasnom namjerom od strane igrača, koja za svrhu ima ostvarivanje zajedničkog cilja. Obično prvo lice franšize pokušava da svojoj ekipi omogući dolazak što više provjerenih superstarova. Motiv je najčešće formiranje tima koji bi se makar po imenima trebao prošetati do NBA titule. Put do konačnog proizvoda naravno nije lak, a postoje mnogobrojni primjeri košarkaša koji su se odrekli ogromnog novca zarad ostvrivanja sportskog uspjeha.
PROČITAJTE JOŠ: Velikani u krizi – Ugledni evropski klubovi u zoni ispadanja
Vodeći se ovim činjenicama L.A. Lejkersi u sezoni 2003/04 mogu se s pravom smatrati prvim supertimom u istoriji NBA šampionata. Klub iz Kalifornije prvi značajan korak napravio je dovođenjem Šekil O’ Nila iz Orlanda u julu 1996. godine, a zatim su u trejdu za Divca dobili Kobi Brajanta. Dobro ukomponovan dvojac uz pomoć pouzdanih saigrača uspostavio je dominaciju i uzeo tri titule u nizu (2000,2001,2002). Tim Dankan i San Antoni Sparsi prekinuli su savršeni skor, pa je vlasnik Džeri Bas ekspresno želio da trofej namjenjen prvaku vrati u „grad anđela“. Menadžment kluba riješio je da se pojača sa provjerenim imenima, a glavni adut u pregovorima bila im je praktično zagarantovana borba za titulu.
Lejkersi su ubjedili Horasa Granta da odustane od planirane penzije koju je najavljivao nakon neuspjeha u Orlandu. Mada u poznim godinama ekipi je trebao košarkaš sa iskustvom osvajanja titula (tri sa Čikagom), koji pritom poznaje sistem jer je bio i dio šampionskog tima Lejkersa 2001. godine. Taktika dovođenja veterana nastavljena je potpisom Geri Pejtona kao slobodnog agenta, košarkaša koji se smatrao jednim od najboljih plejmejkera u istoriji lige. Dolasci Granta i Pejtona bili su senzacionalni ali kruna na prelazni rok stavljena je potpisom Karla Melouna, koji je nakon gotovo dvije decenije napustio Jutu. Dvostruki MVP bio je na zalasku karijere ali je svojim kvalitetom trebalo dodatno da doprinese već moćnom timu formiranom oko Šeka i Kobija.
L.A. Lejkersi u sezoni 2003/04 oformili su zastrašujuću petorku: Pejton, Brajant, Foks, Meloun i O’ Nil. Potporu sa klupe davale su im provjerene i pouzdane snage u liku Fišera, Granta, Džordža i Voltona. Zahvaljujući finansijskim ustupcima koje su napravile dvije novopridošle zvijezde u želji da se konačno domognu NBA prstena, stvoren je prvi supertim. Fokus medija trebao je očekivano biti usmjeren na dolaske Pejtona i Melouna što je supertim iz Los Anđelesa po automatizmu učinilo prvim pretendentom za titulu ali je u julu 2003. godine košarkaška javnost saznala šokantne vijesti.
Američki mediji prenijeli su informaciju da je prva zvijezda Lejkersa uhapšena i ubrzo se Kobi Brajant suočio sa optužbama za seksualni napad. Ova vijest uzburkala je javno mijenje i podjelila fanove, a umnogome otežala put supertima ka tituli. Uprkos Brajantovom sudskom procesu, povredi koljena zbog koje je Meloun propustio 39 utakmica u regularnom toku, hroničnom problemu sa ozlijedama Rika Foksa i sukobu ogromnih razmjera na relaciji O’ Nila i Brajanta, ekipa iz Kalifornije završila je ligaški dio sezone na drugom mjestu Zapadne konferencije sa skorom 56-26. Zatim su rutinski odradili prvo kolo plej-ofa izbacivši Hjuston Roketse rezultatom 4:1.
Prošlogodišnji šampioni San Antonio Sparsi sačekali su ih u polufinalu i poveli u seriji sa 2:0. Uslijedilo je buđenje Lejkersa i četiri pobjede u nizu, na suvi kvalitet za konačnih 4:2. Supertim je demonstrirao silu i u finalu konferencije, a Kevin Garnet i Timbervulvsi uspjeli si da upišu samo dva trijumfa. Lejkersi su sa monstruoznom petorkom i provjerenim bekap igračima na klupi ušli u NBA finale kao veliki favoriti. Sa druge strane sačekali su ih Detroit Pistonsi. Bila je to ekipa koja je igrala jako nedopadljivu košarku baziranu na čvrstoj odbrani, bez izrazite zvijezde u rosteru. Tim iz Kalifornije bio je uništen čeličnom defanzivom Pistonsa, pa je „prava ekipa“ pobjedila supertim rezultatom 4:1 u seriji i okitila se titulom.
Supertim Lejkersa raspašće se munjevitom brzinom kao što je i formiran ubrzo nakon poraza u finalnoj seriji. Legendarni trener Fil Džekson dobiće otkaz, Horas Grant, Rik Foks i Karl Meloun okačiće patike o klin, dok će Geri Pejton biti trejdovan u Boston. Sukob epskih razmjera između Brajanta i O’ Nila razrješen Šekovim zahtjevom za trejedom, pa će se dobroćudni div pridružiti Majami Hitu. Problemi sa egom u svlačionici doveli su do neuspjeha prvog supertima, koji u odnosu na očigledan kvalitet nikada nije proigrao kao prava ekipa. Lejkersi će novi roster graditi oko Brajanta, što se dugoročno pokazalo kao dobra odluka jer će im „Crna mamba“ donijeti titule 2009. i 2010. godine.
REGISTRUJTE SE i pratite svoju omiljenu ponudu na jednom mjestu.
