FIBA je u prvoj polovini 20. vijeka imala znatno fleksibilnija pravila o članstvu i kontinentalnim granicama, pa je Egipat kao afrička selekcija dobio priliku da se bori za evropsku titulu.
Riga je ove godine domaćin kontinentalnog šampionata, a bila je i 1937. godine, kada je Egipat debitovao u FIBA takmičenju.
Egipćani nisu dobro prošli na debiju, pa su nakon dva startna poraza savladali Italiju.
Pobjeda nad Azurima, ipak, nije priznata jer je napravljena sudijska grška. Utakmica je trebala da bude ponovljena ali su Egipćani u znak protesta napustili takmičenje.
Veliki povratak uslijedio je 10 godina kasnije, u Pragu su doputovali motivisani da dođu do medalje – i uzeli su je na kraju.
Kako se navodi u zapisima Egipćani su takmičenje krenuli s tri dominantne pobjede i drugu fazu dočekali kao prvoplasirani na tabeli ispred Italije, Albanije i Belgije,
Tamo su borbu za medalju nastavili na utakmicama protiv Poljske i Bugarske, koje su uz nedodriljivi Sovjetski Savez bili dio grupe.
Treće mjesto donilo je Egiptu šansu da se bori za bronzu, jer je plej-of tada podrazumijevao da se trećeplsirane ekipe iz dvije grupe bore za medalju.
Egipat je savladao Belgiju i već tada ispisao istoriju osvojivši bronzanu medalju na prvenstvu Evrope u Pragu.
Dvije godine kasnije organizovan je jedan od najneobičnijih šampionata Evrope.
Zbog Hladnog rata 1949. godine Sovjetski Savez je odbio domaćinstvo, a kako je Čehoslovačka organizovala prethodno prvenstvo, Egiptu je pripalo da bude domaćin jednog od najneobičnijih šampionata Evrope, koji je organizovan u Kairu.
Sovjetski Savez je otkazao učešće, a njihov primjer slijedili su i Čehoslovačka, Rumunija, Bugarska…
Registrujte se uz promo kod SPORT, preuzmite bonus i kladite se na najbolju sportsku ponudu klikom OVDJE.
Italija je poslije tragedije fudbalera Torina kojima se četvrtog maja srušio avion otkazala učešće, dok izostanak Jugoslavije, koja je debitovala na prvenstvima Evrope dvije godine ranije, nije obrazložen.
Pretpostavlja se da je izostala samoincijativno ili jednostvano nije ni dobila poziv.
Učešće je uzelo svega četiri države iz Evrope – Francuska, Grčka, Holandija i Turska, kojoj se veći dio teritorije nalazio u Aziji.
Azijski kontinent na ovom šampionatu prestavljali su Sirija i Liban, dok je Egipat bila jedina selekcija iz Afrike.
Podaci govori da se igralo na drvenim terenima koji su bili u blizini piramida.
Povremeno je duvao i vjetar koji je ometao igru, pa je umjesto tri tajm-auta bila omogućena četiri.
Tokom faula u posljednja tri minuta moglo je da se bira izmežu slobodnih bacanja ili lopte sa strane, a u zoni je važilo pravilo tri sekunde.
U sistemu svako sa svakim, Egipat je i Francuska su bili najuspješniji, slavili su u prvih pet utakmica, pa je njihov duel igran 22. maja odlučivao o šampionu.
Na poluvremenu razlika je bila 20 poena u korist domaćina (36:16), pa se već tada pobjednik mogao naslutiti.
Kraj i rezultat 57:36 promovisali su Egipat u novog evropskog šampiona, dok je Grčka osvojila bronzanu medalju.
Najzapaženiji akteri bio je Egipćanin Abdelrahman Ismail koji je nastupio na samo tri utakmice ali je u prosjeku postizao 28 poena.
Istakao se i truski reprezentativac, Husein Ozturk, koji je na pet utakmica postigao 116 poena (23,2 po meču).
Na kraju je ostalo zapisano da su heroji Nila bili:
Selektor – Karmineo Paratore,
Igrači: Mohamed Ali Ahmed El-Rašidi, Jusef Abu Ouf, Abdel Rahman Hafez Ismail, Salah El-Dine Nesim, Husein Kamel Montaser, Albert Fahmi Tadros, Jusef Mohammed Abas, Medhat Jusef Mohamed, Fuad Abdel Meguid El-Kheir, Vahid Čafik Saleh, Gabriel Armand “Gabi” Katafago, Mohammed Mahmud Soliman.
Nastup ove afričke selekcije na šampionatima Evrope završen je 1953. godine na šampionatu Evrope u Moskvi, gdje su zbog rata Izraela i Palestine odbili da igraju protiv Izrealaca i takmičenje završili sa jednom pobjedom i šest poraza.
Pročitajte i ovo: Genadij Voljnov, zlatni hemičar – aristorkata pod obručima, pionir sovjetskog košarkaškog stila
Jovan
Sve zasluženo
Milan
Zanimljivoo