Nekadašnji sovjetski košarkaški reprezentativac Genadij Voljnov je šest puta učestovao na Evropskom prvenstvu i šest puta je bio evropski prvak!
Osvojio je i četiri olimpijske medalje, te još dvije sa svjetskih šampionata.
Istorija kaže – niko kao on!
Koliko god, međutim, bila impresivna njegova kolekcija najsjajnijih odličja, ona čak i ne pokazuje dovoljno šta je ovaj legendarni Rus, rođen u predvečerje Drugog svjetskog rata, 28. novembra 1939. godine u Moskvi, značio evropskoj i svjetskoj košarci.
Koliko je dobrinio i kakve je sve granice pomjerio – ne samo rezultatske!
Voljnov se, naime, smatra pionirom čuvenog sovjetskog, to vrijeme evropskog, košarkaškog stila.
Bio je preteča košarkaša koji su mnogo godina i decenija kasnije stupili na scenu. Bio je visok nešto preko dva metra (201 cm) i igrao je centra, ali ne samo centra – već i beka, plejmekera.
“Ol raund” igrač u klasičnom smislu te riječi – centar koji radi sve, i šutira sa distance, i gradi igru, asistitra…
Za njega se priča da je prvi u Evropi kombinovao snagu sa sofisticiranim tehničkim elementima: igrao je kao lagani centar, a mogao je da završi napad na sve načine – prodorom, efektnim zakucavanjem, ili “snajperski” preciznim šutem iz svih mogućih uglova.
Bio je pravi aristokrata pod obručima – njegova elegantna pojava plijenila je terenima širom Evrope tokom 60-ih i početkom 70-ih godina prošlog vijeka.
Zvali su ga i “zlatni hemičar”. Porijeklo ovog nadimka je jasno – sve njegove (evropske) medalje bile su zlatne, a po završetku 16-godišnje karijere, od kojih je 13 proveo u reprezentaciji, predavao je hemiju na Vojnoj akedemiji.
Registrujte se uz promo kod SPORT, preuzmite bonus i kladite se na najbolju sportsku ponudu klikom OVDJE.
Njegovo odrastanje je bilo jako teško: otac mu je poginuo 1941. godine tokom odbrane Moskve, a njegovi rani školski dani bili su obilježeni bolešću i siromaštvom.
Po završetku rata, iako još dječak, zavolio je košarku, ali ona nije bila jedina – nikada nije zapostavio obrazovanje.
Tako je, negdje u smiraj plodonosne karijere, diplomirao na moskovskom Smolenskom institutu za fizičku kulturu 1971. Širokog obrazovanja, osim zvanja profesora, ostvario je i čin potpukovnika u penziji.
Nije ni to iznenađenje: “Bio je poznat po direktnosti i hrabrosti. Nije se bojao čelnih ljudi, zalagao se za prijatelje, borio se protiv nepravde. Zato često, kad je bio na vrhuncu karijere, nije bio omiljen u oficirskim krugovima”, opisao je jednom jedan njegov prijatelj.
I kao nebrojeno puta u istoriji, ne samo sportskoj, ne samo košarkaškoj, postao je cijenjen tek nakon smrti, 17. jula 2008. godine.
Sergej Belov, još jedna legenda ruske i sovjetske košarke, kazao je tada da Genadij Voljnov nije bio dovoljno vrednovan iako je bio igrač ispred svog vremena.
Tri godine kasnije, 2011, njegov dres moskovskog CSKA sa brojem 13 svečano je podignut pod svodove arene – da se pamti i da se priča.
CSKA je bio klub u kojem je proveo najveći dio karijere, sa kojim je osvojio 10 sovjetskih prvenstava i tri Evrolige.
Genadij Voljnov – legenda traje…
Pročitajte i ovo: Francuska želi da organizuje Mundobasket
