Fudbalski fanovi često sanjaju o spektakularnim povratcima velikih zvijezda u svoj voljeni klub. Odluke pojedinih igrača da karijeru usmjere ka povratku u timove prvobitnog uspjeha, bude među navijačima nostalgiju i pokreće bujicu sjećanja i emocija na prethodni period. Istorija fudbalske igre prepuna je primjera fudbalera, koji su obnavljali romansu sa svojim nekadašnjim klubovima. Za jedne povratak zna biti sjajan i pomaže da se dodatno učvrsti zaostavština igrača i njegov poseban odnos sa ekipom i simpatizerima dok za druge ne krene baš sve u željenom pravcu, pa planirana avantura doživi neočekivani fijasko.
Kada ponovno okupljanje ne krene po planu, obično nanese štetu timu i reputaciji fudbalera, pa najčešće zaliči na povratak u toksičnu vezu sa nekadašnjim partnerom. Drugi mandat nužno ne mora biti pogrešna odluka, te postoje svijetli primjeri povratničkih turneja, koje su bile podjednako uticajne ili čak značajnije od prvobitnih. Brojni razlozi mogu uticati na odluke o povratku, uključujući i emocionalni aspekt dolaska u konfornu zonu sa prepoznatljivim okruženjem. Praktično svaki klub u svojoj istoriji ima primjere fudbalera povratnika ali igrači koji su branili boje voljenog tima u tri ili čak četiri odvojena perioda (ako izuzmemo pozajmice) prava su rijetkost i svojevrsni raritet.
PROČITAJTE JOŠ: Bendžamin Mendi – U slobodnom padu
Kristijan Vijeri – Atalanta
Popularni Bobo spada u red fudbalera koji su tokom karijere promjenili veliki broj klubova. Nekadašnji reprezentativac Italije bio je staromodni centarfor izvarednih fizičkih predispozicija i sjajnih sposobnosti u vazduhu. Snaga i brzina u kombinaciji sa solidnim tehničkim vještinama i istančanim golgeterskim instinktom, uticale su da dobije nadimaka Il Toro (bik). Učestale povrede pratile su ga tokom cijele karijere i ostavile traga na njegovu brzinu i pokretljivost. Iako se najviše pamti njegov period proveden u Interu, Vijeri je za Atalantu nastupao u tri navrata u sezonama 1995/96, 2006/07 i 2008/09 kada se vratio iz Fijorentine da u Bergamu okonča uspješnu karijeru.
Santi Kazorla – Viljareal
Mada je ponikao u omladinskoj školi Ovijeda, omaleni Španac je čari seniorskog fudbala osjetio u Viljarealu. Nakon tri sezone (2003-2006) klub je odlučio da ga proda Rekreativu ali su već nakon godinu dana uvidjeli grešku i ponovo ga vratili u svoje redove. Drugi mandat trajao je od 2007. do 2011. godine, a sjajnim partijama obezbjedio je sebi transfer u tada megalomanski projekat Malage, koji se neslavno završio. Najbolje igračke dane proveo je u Arsenalu da bi se u smiraj karije po treći put obreo u Viljarealu u periodu 2018-2020. Fudbalski krug zatvorio je povratkom u Ovijedo sa kojim je minule sezone izborio povratak u Primeru.
Ariel Ortega – River Plata
El Burrito je dijete argentinskog giganta zaslužno za osvajanje četiri nacionalne titule i Kupa Libertadores, tokom svog prvog mandata u klubu (1991-1996). Nakon evropske odiseje Valensije, Samdorije i Parme vraća se u matični tim (2000-2002). Prije trećeg povratka u River Platu (2006-2012), Ortega je nastupao za Njuels Old Bojs i Fenerbahče. Treći period u matičnom klubu nije prošao najsrećnije i obilježile su ga brojne pozajmice argentinskim ligašima. Ipak je u tom razdoblju pomogao klubu da osvoji titulu 2008. godine, a po isteku ugovora otišao je u zasluženu penziju sa mjesta gdje je sve i počelo.
Romario – Vasko da Gama
Skauti slavnog brazilskog kluba primjetili su napadačkog virtuoza u mlađim kategorijama Olaria. Ubrzo su ga priključili Vaskovoj akademiji odakle se izborio za status prvotimca 1985. i zadržao sve do 1988. godine. Fudbalski put vodio je Romaria u Evropu gdje je nastupao za PSV, Barselonu i Valensiju. Kući se vratio 2000. godine i u Vasko da Gami ostao do 2002. godine. Nakon perioda u Fluminenseu i kratke egzibicije u Al Sadu po treći put je bio dio matičnog kluba u sezoni 2005/06. Poslednji četvrti put za Vasko da Gamu odigrao je polusezonu 2007. godine. Tokom četiri epohe u matičnom klubu postigao je više od 250 golova i osvojio jednu titulu prvaka Brazila.
Klaudio Pizaro – Verder Bremen
Peruanac je bio moderan napadač poznat po intelegentnim kretnjama između protivničkih linija. Perfektno tehnički obučen, svestran, sposoban da zadrži loptu u nogama, izraziti finišer, veoma snažan u vazdušnim duelima. U Evropu stiže potpisujući za Verder 1999. godine odakle će 2001. godine pojačati Bajern Minhen. Najveći dio karijere proveo je upravo na relaciji između ova dva kluba, a u Bremenu je igrao čak u 4 različita perioda. Drugi put vratio se 2009. godine i zadržao do 2012. godine, da bi se posle još jednog transfera u Minhen ponovo obreo u Verderu u periodu 2015-2017. godina. Posle kratke epizode u Kelnu odlučio je da karijeru završi upravo u Verderu (2018-2020) .
Registrujte se uz promo kod SPORT, preuzmite bonus i kladite se na najbolju sportsku ponudu klikom OVDJE.
Sasa
Divniii!!!
Nenad
Zanimljivo
Pavle
Top