Liga šampiona – Kakav otac takav sin

Mnogi fudbalski fanovi ljubav prema omiljenoj igri i pripadnost prema određenom klubu nasleđuju od članova porodice. Najčešće se ova vrsta strasti i posvećenosti prenosi sa očeva na sinove. Često se i talenat za najdražu zabavu sa loptom takođe nasleđuje u familiji. Iako je put do uspjeha izuzetno težak, postoji ne mali broj primjera da su se očevi i sinovi profesionalno bavili fudbalom ali rijetko obojica na vrhunskom nivou. Ponekad se dešavalo da oba člana porodice osim što igraju na istoj poziciji, tokom karijere brane i boje istih klubova, pa sinovi zbog učestalih poređenja i pritiska prezimena koje nose, ni približno ne dosegnu nivo na kom su bili očevi.

Rijetki su primjeri očeva i sinova gdje su obojica igrali na najvećoj razini u najprestižnijim ligama ili značajnim takmičenjima. Još je manji broj slučajeva da su obojica imala privilegiju da osvajaju trofeje namjenjene prvaku zemlje ili internacionalna nadmetanja. Liga šampiona smatra se elitnim evropskim takmičenjem i osvajanje „klempavog“ pehara ostao je nedosanjani san velikog broja vrhunskih fudbalera. Ipak u njenoj višedecenijskoj istoriji, postoji jako mali broj porodica čiji su članovi, odnosno očevi i sinovi, osim znanja imali i neophodnu dozu sreće da trijumfuju u prestižnom evropskom nadmetanju.

PROČITAJTE JOŠ: Lionel Mesi generiše dodatne prihode svim MLS klubovima

Ćezare i Paolo Maldini

Ćezare je profesionalnu igračku karijeru započeo u Triestini, odakle se nakon zapaženih nastupa seli u Milan. U dresu roso-nera provodi svoje najbolje igračke godine izborivši se za status kapitena. Tokom dvanaest sezona u klubu, četiri puta bio je prvak Italije, a najznačajniji evropski trofej tada pod imenom Kup šampiona osvaja u sezoni 1962/63. Sin Paolo nastavio je porodičnu tradiciju igrajući za klub iz grada mode sa kapitenskom trakom na ruci. Jedan od najboljih defanzivaca svih vremena proveo je 25 godina u voljenom timu i osvojio 26 trofeja. Ligu/Kup šampiona osvajao je čak u pet navrata, a u njegovu čast dres sa brojem 3, Milan je povukao iz upotrebe.

Manuel i Manolo Sančiz

Ofanzivno orijentisani bek Manuel u ranim fazama karijere igrao je na poziciji napadača. Krasile su ga izuzetne fizičke karakteristike ukombinovane sa vještinom i tehnikom. Vrhunac igračkih dana dosegao je u Real Madridu sa kojim je osim 4 trofeja La lige osvojio i Kup šampiona 1966. godine. Njegov sin Manuel junior poznatiji kao Manolo baš kao i otac nastupao je za kraljevski klub. Prepoznat kao agresivan ali fer igrač postavio je nove standarde u ekipi zahvaljujići sportskim i ljudskim kvalitetima. Stameni štoper čitavu karijeru proveo je među „Kraljevićima“, a osim 8 titula prvaka Španije i dva nacionalna kupa, može se pohvaliti osvajanjem dvije Lige šampiona 1998 i 2000. godine.

Karles i Serhio Buskets

Rođeni Katalonac Karles je u mlađim kategorijama Barselonine akademije igrao na poziciji napadača i spletom nevjerovatnih okolnosti obreo se na golu, mjenjajući povrjeđenog čuvara mreže. Iako je tokom mandata u matičnom timu bio u sjenci legendarnog Zubizarete, ostao je upamćen po donjem dijelu trenerke, koji je nosi i po najvećim vrućinama. Kao rezervni golman bio je dio generacije koja je osvojila „Blaugranin“ prvi Kup šampiona 1992. godine. Njegov sin Serhio takođe je prošao La Masiju i smatra se jednim od najboljih defanzivnih veznih igrača svih vremena. Mlađi Buskets odigrao je za Barselonu više od 700 utakmica, osvojio 32 trofeja uključujući i tri pehara Lige šampiona.

Zinedin, Enco i Luka Zidan

Popularni Zizu bio je poznat po svojoj eleganciji, viziji i kontroli lopte, pa spada u red najvećih igrača u istoriji fudbala. Svjetski i Evropski prvak sa Francuskom nastupao je za Kaen, Bordo i Juventus, a najveći uspjeh na klupskom planu ostvario je osvajanjem Lige šampiona sa Real Madridom 2002. godine. Nakon igračkih dana postao je jednako uspješan trener i na klupi „Kraljevića“ osvojio tri Lige šampiona u nizu. Dio očevog trenerskog uspjeha kao igrači bili su sinovi Enco i Luka, koji u svojim biografijama imaju upisano osvajanje elitnog klupskog takmičenja. Enco je bio dio ekipe koja je Evropu pokorila 2017. godine, dok je Luka „klempavi“ pehar osvojio godinu dana kasnije.

Djed i unuk – Imaz i Mendoza Markos Alonso

Jedini duo osvajača Lige šampiona djed i unuk dolazi iz Španije, a interesantno je napomenuti da su obojica nastupali i za reprezentaciju svoje zemlje. Markos Alonso Imaz najtrofejniji član porodice, bio je dio Realove mitske ekipe iz sredine pedesetih i početka šezdesetih godina osvajača 5 pehara Kupa šampiona. Njegov unuk Markos Alonso Mendoza nakon Kastilje nije se izborio za mjesto u seniorskom timu kraljevskog kluba. Put ga je preko Boltona, Sanderlenda i Fiorentine odveo u Čelsi sa kojim je porodičnoj riznici trofeja dodao još jedan pehar Lige Šampiona 2019. godine. Iamzov sin, a Mendozin otac Marko Alonso Penja takođe je bio fudbaler i španski reprezentativac, koji je sa Barselonom igrao finale Kupa šampiona 1986. godine u kom su poraženi od Steaue nakon izvođenja jedanaesteraca.

Registrujte se uz promo kod SPORT, preuzmite bonus i kladite se na najbolju sportsku ponudu klikom OVDJE.