Na današnji dan prije 35 godina juniorska košarkaška reprezentacija Jugoslavije, igrači do 19 godina, postala je šampion svijeta u Bormiu.
Tog 5.avgusta 1987. Jugoslavija je sedmom pobjedom u isto toliko mečeva postala juniorski prvak svijeta savladavši u finalu, drugi put na turniru, strašnu ekipu SAD. Međutim, i prije tog finala bilo je mnogo toga za priču.
Ona zapravo počinje 1985. kada je Košarkaški savez Jugoslavije mlađe selekcije povjerio Svetislavu Pešiću, tada treneru Bosne. Već te godine Pešić je napravio sjajnu selekciju i sa kadetima Jugoslavije osvojio Evropsko prvenstvo u Ruseu (Bugarska). Godinu dana kasnije ista generacija, sa neznatnim izmjenama, postala je juniorski prvak Evrope u Gmundenu (Austrija). Vlade Divac je odmah po sletanju iz Madrida, gdje je sa seniorskom reprezentacijom osvojio bronzanu medalju, požurio na Staru planinu kod Pirota gdje su ga čekali drugari.
REGISTRUJTE SE i pratite svoju omiljenu ponudu na jednom mjestu.
Kruna generacije bilo je Svjetsko prvenstvu u Bormiju, ali prije toga, u junu, četiri bisera te zlatne generacije osvojili su bronzu na seniorskom prvenstvu Evrope u Atini. Reč je o Aleksandru Đorđeviću, Toniju Kukoču, Dinu Rađi i Vladi Divcu.
Pešić je u Bormio poveo ove igrače:
Zoran Kalpić, Luka Pavićević, Nebojša Ilić, Toni Kukoč, Miroslav Pecarski, Teoman Alibegović, Aleksandar Đorđević, Samir Avdić, Vlade Divac, Radenko Dobraš, Dino Rađa i Slaviša Koprivica.
U prvoj utakmici u grupi pobjeđena je Kina sa 126:79. Najefikasniji su bili Rađa sa 19, Dobraš sa 18, Ilić sa 17 i Divac sa 15 poena. Identičan broj poena dat je i Nigeriji u drugom meču, bilo je 126:82, Rađa je opet dao 19 poena, Pecarski 18, Alibegović 13. Treći rival bila je Australija sa Lukom Longlijem, Bratkeom, Šonom Hilom i Vlahovim. Bilo je 86:73 za “plave”, a najefikasniji su bili Rađa (23, Ilić 19 i Divac (11).
Onda je uslijedio duel sa SAD, sigurna pobjeda od 110:95 uz antologijsku partiju Tonija Kukoča koji je dao 37 poena šutirajući trojke 11/12! A za Amerikance su igrali: Kevin Pričard, Lari Džonson, Geri Pejton, Stejsi Ogmon, Dvejn Šincijus, Lajonel Simons, Skot Vilijams, Brajan Vilijams, Labradford Smit…Sve buduće NBA zvijezde. Trener je bio Lari Braun koji od tada ne voli naše igrače. Uz Kukoča, Amerikance je deklasirao i Neša Ilić, strijelac 22 poena, dok je Dobraš dodao 10.
Slijedila je još jedna egzibicija i pobjeda nad Portorikom 139-100. Pecarski je dao 22, Luka Pavićević 21, Neša Ilić 20.
U polufinalu rival je bila Njemačka sa Redlom i Harnišom. Bilo je 89:64, a Njemci su tada “ošacovali” Svetislava Pešića i već te jesni doveli ga za selektora njihovog seniorskog tima. Kruna njegovog rada desiće se 1993. kada je Njemačka u Minhenu postala prvak Evrope.
Na redu je bilo finale, novi duel sa SAD. Lari Braun je spremio taktiku za Kukoča, ali je i naš Kari Pešić smislio lukavstvo za renomiranog kolegu: umjesto na Kukoča, kao u prvom meču, igraće se na centre. Rezultat je bila sigurna pobjeda od 86:76, uz briljatnu igru Divca (21 poen) i Rađe (20) dok ih je pratio Ilić sa 14 poena.
Ova reprezentacija imala je najljepšu moguću prezentaciju Evropske košarke, postižući, prosječno, 108 poena po meču!
Povodom 30. godišnjice od ovog uspjeha napravljen je i dokumentarni film pod nazivom “250 stepenika” u kome govore svi akteri, počevši od selektora Svetislava Karija Pešića, pa zaključno sa igračkim zvijezdama, kreatorima ovog istorijskog uspjeha za 1987. godinu.
Narednih godina, upravo će ovi igrači, iako vrlo mladi, biti nosioci igre i u seniorskoj reprezentaciji Jugoslavije. Do raspada SFRJ osvojiće srebro na Olimpijskim igrama 1988. godine, zlato na Evropskom prvenstvu 1989. u Zagrebu, kao i Svjetsko zlato 1990. godine u Buenos Ajresu. Čak i u ratnoj 1991. godini potvrdiće dominaciju osvajanjem još jednog zlata sa Evropskog prvenstva.
