Igor Kokoškov rođen je 17. decembra 1971. godine u Banatskom Brestovcu u Srbiji. Trenutno je trener turskog Fenerbahčea i selektor reprezentacije Srbije.
Igor Kokoškov potiče iz sportske porodice. Njegov otac Stefan je bio fudbaler FK Voždovac, pa je i sam Igor prvo počeo da trenira fudbal. Ipak ubrzo je promijenio sport i počeo da trenira u školi košarke Vojvoda Stepa.
Na poziv Branislava Rajačića, kao kadet Vojvode Stepe, prelazi u juniore KK Crvena zvezda. U juniorima Zvezde je igrao sa 2-3 godine starijim igračima, a saigrači su mu bili Neša Ilić i Saša Obradović. Nakon završetka srednje škole Igor odlazi na služenje vojnog roka u vojnoj policiji u Nišu. Tamo je doživio saobraćajnu nesreću gdje mu je nastradao skočni zglob i koljeno.
Proveo je 11 mjeseci po bolnicama i imao četiri operacije, nakon čega je odlučio da završi igračku karijeru.
Trenersku karijeru je počeo u OKK Beogradu. Tu je počeo da radi sa kadetima i juniorima a ubrzo je i postao pomoćnik u prvom timu. Kokoškov je sa 24 godine postao prvi trener ekipe i tako postao najmlađi trener u SR Jugoslaviji. Kasnije je počeo da radi u KK Partizan gdje je radio u kadetskoj i juniorskoj selekciji a uporedo je radio i u mlađim kategorijama reprezentacije Jugoslavije. Radio je i u KK Torlak iz Beograda.
Sredinom devedesetih godina Košarkaški savez je poslao dvojicu trenera na usavršavanje u SAD, a jedan od njih je bio i Igor Kokoškov.
„Sa ljudima iz SAD spojio sam se preko studentskog tima iz Konektikata, preko legendarnog trenera Džima Kalhuna, koji je bio jedan od predavača. Tada je naš Košarkaški savez odlučio da pošalje dva trenera na dvomjesečno usavršavanje u SAD“, ističe Kokoškov.
Nije to bio nimalo lak put. Ali, pomogli su rijetki koji su znali da cijene trud, zajedno sa Partizanom.
„Postojali su finansijski problemi, pa smo novac morali da nalazimo sami. Jednom ću o tome da napišem knjigu. Nisam otišao u banku, niti ukrao novac, ali sam uspio da skupim. Imao sam veliku sreću da su moj rad u Partizanu prepoznali ljudi, pa su mi uz podršku kluba pomogli finansijski. Bila je to jedinstvena šansa da odem u SAD i napravim nešto od karijere.“ – istakao je Kokoškov u razgovoru sa košarka.si.
Tada je proveo dva mjeseca na univerzitetu Konektikat kod trenera Džima Kalhuna. Kasnije dok je bio u posjeti univerzitetu Djuk upoznao je Kvina Snajdera tada asistenta Majka Križevskog koji je bio glavni trener Djuka. Kada je Snajder 1999. godine preuzeo mjesto glavnog trenera univerziteta Misuri on je pozvao Kokoškova da mu bude asistent.
Tako je Kokoškov postao prvi neamerički trener u koledž košarci. Misuri tajgersi su u toj sezoni ostvarili skor 18-13, bez učešća u „martovskom ludilu“. Njihovi najbolji igrači bili su kasniji NBA plejmejker Kejon Duling, kao i ljevoruki šuter Karim Raš, takođe NBA igrač koji je igrao i u Evropi za Lijetuvos ritas.
Kokoškov je 2000. godine postao pomoćni trener Los Anđeles Klipersa, i tako postao prvi stranac na toj poziciji u istoriji NBA. Iz Los Anđelesa je 2003. godine otišao u Detroit Pistonse, gdje je bio asistent legendarnom Leriju Braunu i osvojio NBA prsten 2004. godine.
U ljeto 2008. godine prelazi u Finiks Sanse, gdje je čak pet godina bio prvi pomoćnik. U međuvremenu je dobio i američko državljanstvo 2010. godine. Jedno vrijeme proveo je i kao pomoćni trener u Klivlend Kavalirsima i u Orlando Medžiku, da bi potom od 2015. do 2018. godine ponovo sarađivao sa Kvinom Snajderom ovoga puta u .
Početkom maja 2018. godine Finiks Sansi su imenovali Kokoškova za prvog trenera tima. Tako je Kokoškov, postao prvi glavni trener nekog NBA tima koji je rođen u Evropi. Ipak otpušten je nakon samo jedne sezone na klupi Finiksa. Kokoškov je regularni dio sezone 2018/19 sa Sansima završio sa skorom 19-63, što je bio najlošiji rezultat na Zapadu a ujedno i najlošiji učinak u istoriji ove franšize. U junu 2019. godine je postao pomoćni trener u Sakramento Kingsima.
Kokoškov je u julu 2020, poslije 20 godina, napustio Sjevernu Ameriku i vratio se u Evropu potpisavši ugovor sa Fenerbahčeom. Na klupi turskog prvaka zamijenio je Željka Obradovića, a ugovor je potpisao na tri godine.
Bio je pomoćni trener reprezentacije Srbije i Crne Gore na Olimpijskim igrama u Atini 2004. i Evrobasketu 2005.
Od 2008. do 2015. godine je bio selektor košarkaške reprezentacije Gruzije. Gruzijski predsednik Mihail Sakašvili je 18. decembra 2011. godine odlikovao Kokoškova nacionalnim ordenom.
U januaru 2016. postavljen je na mjesto selektora košarkaške reprezentacije Slovenije. Pod vođstvom Kokoškova, Slovenija je osvojila istorijsko zlato u finalu protiv Srbije na Evropskom prvenstvu 2017. godine.
Kokoškov je 20. novembra 2019. imenovan za novog selektora košarkaške reprezentacije Srbije.
