Onog momenta kada je došao u Liverpul, crveni kop je udahnuo radost. Tog momenta je počela reinkarnacija slavnog kluba, doticanje nekih odavno zaboravljenih radosti. Baš na tom južnom kopu, osjeća se miris straha otkada je Mane napustio Enfild, a u gradu Bitlsa nema previše fudbalske radosti. Možda je sve slučajno i možda bolji dani dolaze, ali se čini da ono što je donosila ličnost Sadia Manea ne može da se kupi ili zamijeni.
Sadio Mane je rođen 1992. godine u Bambaliju, u Senegalu. Riječ je o mjestu koje nije bilo previše poznato, sem toga što je ono izrodilo jednog od najboljih fudbalera današnjeg vremena. Upravo taj momenat je donio Bambaliju veliku slavu jer danas svi znaju za čuveno mjesto u kom je Mane sagradio školu, bolnicu i u kom je fudbalska lopta podigla životni standard na jedan, do tada nezamisliv nivo. Sada se u Senegalu vjeruje u drugu stranu sporta, u moć da sportski heroji mogu dati mnogo više zajednici od uzdaha koji mame njihovi driblinzi i golovi.
Evropska fudbalska karijera ovog mladića je počela sada već davne 2011. u Francuskoj, u Mecu, što je tipično za fudbalere koji dolaze sa afričkog kontinenta. Dobre igre su ga preporučile Red Bul Salzburgu, gdje je Mane uspio skrenuti pažnju na sebe cijeloj fudbalskoj javnosti. U tom timu je uspio osvojiti i jednu titulu, što je bio njegov prvi veliki fudbalski trofej. Sledeća stanica je bio povratak u Lige 5, u najgledaniju i najbolju ligu svijeta, u Premijeršip. Tamo je zadužio dres Sautemptona, gdje je eksplodirao i odigrao sjajne partije.
U tom momentu, počinju najozbiljnije epizode u karijeri Sadio Manea, jer postaje prva želja Liverpula, u kom je odigrao čak 196 mečeva i postigao impozantnih 90 golova. U crvenom dresu je dotakao fudbalsko nebo i doživio nešto što mnogim fudbalerima ostane utopija. Osvojeno prvenstvo Engleske nakon 30 godina posta, osvojena Liga šampiona uz 2 izgubljena finala u najelitnijem sportskom takmičenju. To ga čini istinskom legendom Liverpula, a period u poslednjih 5 godina jedan od plodnijih u istoriji kluba.
Nakon više sezona, došlo je vrijeme za rastanak i Mane je postao prva napadačka igla najtrofejnijeg njemačkog tima, Bajerna iz Minhena. Titula u domaćem prvenstvu nije upitna, a samo je pitanje koliko daleko mogu dogurati u Ligi Šampiona. Ono što je zanimljiviji dio priče oko tog transfera jeste narušen disbalans koji je nastao njegovim odlaskom iz Liverpula. Stiče se utisak da je Mane bio taj šraf u sistemu koji je donosio razliku, jer niti Salah niti Firmino nemaju tu moć koju su imali u prošlim sezonama kada je sa njima u tandemu igrao Sadio Mane. Darvin Nunez je za sada, daleko od nekoga ko bi zamijenio Manea na pravi način.
Analitičari postavljaju pitanje šta je to u igri Sadio Manea što ga čini toliko velikim, dobrim za tim i zašto je Liverpul toliko izgubio njegovim odlaskom. Vjerovatno je u pitanju to što taj igrač nikada nije bio u službi svojih rezultata, već je doprinosio timu i davao više nego što je uzimao. U sportskoj svlačionici najveću težinu ima ličnost, a Sadio je ima. Posebnu ličnost, koju odlikuje skromnost, poniznost, želja da se svijet ličnim primjerom mijenja na bolje.
Nije slučajno ni to da je kao kapiten Senegala osvojio Afrički kup nacija i svojoj zemlji donio neopisivu radost. Pravi primjer lidera, onaj koji nije uvijek u centru pažnje, koji ne skreće pažnju na sebe, već onaj koji prvi vuče i na svojim leđima nosi cjelinu. Onaj koji je uvijek primjer i koji je u stanju da izgradi timski i lični identitet. Prava je šteta što Sadio Mane nije predvodio svoju selekciju na nedavno završenom Mundijalu, koji je morao propustiti zbog povrede u pripremnom periodu. Bilo kako bilo, za njega ima dovoljno vremena i samo je pitanje kojim fudbalskim i životnim čudima će nas počastiti prvo heroj-čovjek, pa tek onda fudbalska super zvijezda Sadio Mane.
